تبليغاتX
حرفهای خودمونی
مرسی از تو که حرفای دلم رو می خونی
هميشه يه کسايي بودن که بهم ميگفتن چرا تو عشق نداري؟هميشه بودن کسايي که بهم بگن عشق يعني زندگي... ميگفتن اگه عاشق نشي يعني زندگي نکردي... ولي بهم نگفتن اگه اسير يکي بشي دلت ميسوزه...بهم نگفتن اگه با چشاش نگات کنه انگار تموم جونتو به آتيش ميکشن. .بهم نگفتن اگه تموم روز ببينيش بازم دلتنگش ميشي...بهم نگفتن ممکنه يه روز بذاره بره... بهم نگفتن... نگفتن که تو پشت سرش اشک ميريزي ولي اون بي اعتنا ميره... نگفتن تو ديوونش ميشي ولي اون بي خيالت ميشه.

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم آذر 1386ساعت 21:20  توسط راشین  | 

پروردگارابه من بياموزدوست بدارم کساني راکه دوستم ندارند .. عشق بورزم به کساني که عاشقم نيستند... بگريم براي کساني که هرگز غمم را نخوردند... به من بياموز لبخند بزنم به کساني که هرگز تبسمي به صورتم ننواختند... محبت کنم به کساني که محبتي درحقم نکردند (شکر که آموختی)

 نوشتیمو نویشتیمو غزل شد

غم دوری و عشق تو عسل شد

بسوزه اوون دل بی درد درمون 

 که کرده قلبمو بی سرو سامون

الهی تا ابد آشفته باشه

تموم لحظه هاش پر غصه باشه

الهی دل بده عشقش نباشه

تموم عمر اون سر گشته باشه

یه عمر ی من به دنبالش دویدم

یه عمر از عشق اون خیری ندیدیم

عزیز دل خدا می گن که تنهاست

آره اون که همیشه با دل ماست

خدایی که می گیره دیر ولی سخت

دل تنها نباشه خاطرت تخت

من بیکس یکی دارم که پیره

همون که دیر گیرو سخت گیره

خودش مزدت بده بی دردو منت

بشینی تا ابد تو دردو محنت

الهی من سپردم دست تقدیر

خودت دوونی و درد این دل پیر

نوشتیمو نوشتیمو تموم شد

دل خالی نشد صبرم تموم شد .

 

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم آذر 1386ساعت 22:35  توسط راشین  | 

 بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

                                                                          همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

                                                            شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

                                                             شدم آن عاشق دیوانه که بودم

در نهانخانه ی جانم گل یاد تو درخشید

 باغ صد خاطره خندیدعطر صد خاطره پیچید

                                                              یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

                                                               پر گشودیم و در آن خلوت دل خواسته گشتیم

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم ،

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

                                                                  من همه محو تماشای نگاهت ،

                                                                 آسمان صاف و شب آرام . بخت خندان و زمان رام .

خوشه ی ماه فرو ریخته در آب

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

                                                                  شب و صحرا و گل و سنگ ،

                                                                 همه دل داده به آواز شباهنگ ،

یادم آید تو به من گفتی:از این عشق حذر کن.

لحظه ای چند بر این آب نظر کن !

                                                                آب آئینه ی عشق گذران است ،

                                                                تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است 

                                                                 باش فردا که دلت با دگران است .!

تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن.

با تو گفتم:حذر از عشق؟ ندانم ، سفر از پیش تو؟هرگز نتوانم!

                                                                    روز اول که دل من به تمنای تو پر زد .

                                                                      چون کبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی من نرمیدم نه گسستم .

باز گفتم که: تو صیادی و من آهوی دشتم 

 تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم .

حذر از عشق ندانم سفر از پیش تو ندانم ،

 سفر از پیش تو هرگز نتوانم .

                                                  اشکی از شاخه فروریخت !

                                                   مرغ شب ناله ی تلخی زد و بگریخت !

اشک در چشم تو لرزید ماه بر عشق تو خندید

یادم آید که دگر از تو جوابی نشنیدم

 پای در دامن اندوه کشیدم . نگسستم ، نرمیدم

رفت در ظلمت غم ان شب و شبهای دگر هم

                                                                  نگرفتی از عاشق آزرده خبر هم

                                                                   نکنی دیگر از آن کوچه گذر هم

                     بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم

+ نوشته شده در  شنبه سوم آذر 1386ساعت 11:22  توسط راشین  | 

به حرمت آن شاخه ی گل سرخ که لای دفتر ترانه هایم خشک شد !

به حرمت قدمهایی که با هم در آن کوچه ی همیشگی خیال زدیم !

به حرمت بوسه هایمان !

نه !

تو حتی به التماس هایم هم اعتنا نکردی !

قصه به پایان رسید و من همچنان در خیال چشمان سیاه تو ام که ساده فریبم داد !

قصه به پایان رسید و من هنوز بی عشق تو از تمام رویا ها دلگیرم !

رفتی و مرا با دلتنگی هایم تنها گذاشتی !

رفتی در فصلی که تنها امیدم خدا بود و ترانه

و تو که دستهایت سایه بانی بود بر بی کسی های من ...

تو که گمان می کردم از تبار آسمانی و دلتنگی هایم را در می یابی ...

تو که گمان می کردم ساده ای و سادگی ام را باور داری ...

و افسوس که حتی نمی خواستی هم قسم باشی ...

افسوس رفتی ...

ساده ، ساده مثل دلتنگی های من ...

و حتی ساده مثل سادگی هایم ! من ماندم و یک عمر خاطره ...

و حتی باور نکردم این بریدن را ...

کاش کمی از آنچه که در باورم بودی ، در باورت خانه داشتم !

کاش می فهمیدی صداقتی را که در حرفم بود و در نگاهت نبود ...

کاش می فهمیدی بی تو صدا تاب نمی آورد ...

رفتی و گریه هایم را ندیدی ...

و حتی نفهمیدی من تنها کسی بودم که قصه به پایان رسید و من هنوز در این خیالم که چرا به تو دل بستم و چرا تو به این سادگی از من دل بریدی ؟!!

که چرا تو از راه رسیدی و ستاره ی تک تک این ترانه ها شدی ؟!!

ترانه هایی که گرچه در نبود تو نوشته شد اما فقط و فقط مال تو بود که سادگی ام را باور نکردی !

گناهت را می بخشم !

می بخشمت که از من دل بریدی و حتی ندیدی که بی تو چه بر سر این ترانه ها می آید !

ندیدی اشک هایی را که قطره قطره اش قصه ی من بود و بغضی که از هرچه بود از شادی نبود !

بغضی که به دست تو شکست و چشمانی که از رفتن تو غرق اشک شد و تو حتی به این اشکها اعتنا نکردی !

اعتنا نکردی به حرمت ترانه هایی که تنها سهم من از چشمانت بود !

قصه به پایان رسید و من همچنان در خیال چشمان سیاه تو ام که ساده فریبم داد !

قصه به پایان رسید و من هنوز بی عشق تو از تمام رویا ها دلگیرم !

آری دلگیرم برای تمامی عمر از تو دلگیرم.

من هنوز خاک زیر پایت هستم، من هنوز عاشقم، هنوز وفادارم، من هنوز چشم انتظارم

     من برای بغض صدای تو دلتنگم و برای چشمهای تو می میرم. من با تو عشق را لمس

     کردم. من با تو روز را فهمیدم و شب را حس کردم . من با تو به گذشت زمان عشق

     می ورزم و امروز به گذشت زمان افسوس می خورم . من هنوز این حقیقت تلخ را باور 

     ندارم.من هنوز نسیم سرد کویر را بر گونه های تو حس می کنم. من هنوز دست های تو را

    در دست هایم دارم.من هنوز با اندوخته ای از عطر شانه های تو تنفس می کشم......

برای یه عزیز که فکر می کنه اگه بره فراموش می شه بی خبر از اینکه هر جا باشه و همیشه به یادشم خدایا حفظش کن

                                              http://www.30na-unforgiven.blogfa.com/

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم آذر 1386ساعت 14:18  توسط راشین  | 

دلم برای خنده های تو

هنوز تنگ می شود

عجب شبی است

که آسمان چشم من

مثال دختر نسیم و آسمان

مثال شبنم سپید

برای تو سپیدو خیس رنگ می شود

دلم چقدر تحت التهاب بعد توست

هنوز باورش برای ذهن من

چه سخت می شود

که من بدون تو بدون زندگی بدون عشق زنده ام

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم آذر 1386ساعت 14:11  توسط راشین  | 

 


سايت لينك باكس -