کی میگه فاصله عشق رو کم می کنه ؟ کی می گه هر کی از دیده بره از دلم میره ؟ کی می گه آدما تکراری می شن ؟ کی میگه من بعد این همه مدت تو رو یادم رفته ؟ مگه آدم با دلشم رودر بایستی داره؟ مگه می شه به دلتم دروغ بگی؟ مگه می شه بعد اینهمه انتظار بیای بگی همه چی دروغه ؟ مگه میشه آدم بخواد و  نشه؟ می شه آدم سعی کنه و نتونه ؟مگه می شه آدم زندگیشو با یه حرف بذاره کنار ؟منتظرم تو ثابت کنی میشه یا نمی شه؟

ازجواب این  اثبات می ترسم از این ترس نجاتم بده خدا

از تو می نویسم از تو که آرزو بودی از تو که احساس بودی و اکنون خاطره ای بدان خاطره ای هستی که آرام آرام در وجودم رسوخ کرده ای .

شاید ستاره بودن انتظار بخواهد و تمام عمرم منتظر بودم که ستاره ام باشی اما آسمان برای من مهلتی نداشت تنها خواست ببارم   پروانه ها من را با خود به آسمان بردند تا ماه را ببینم ولی من در پی  ستاره ام بودم که غزل سکوت با نبودنت آواز شد و من بهترین غزل سرا شدم

چنان باش که هیچگاه وجدانت پس از سالها آزرده نشود که بیایی و زندگی را بر خود تلخ کنی.

ستاره بودن زیباست همه به ماه می نگرند ومن به تو تک ستاره ی من

  ولنتاین مبارک

 HAPPY  VALENTAINE 

                                 

                      

وهمیشه انتظار میکشیدم که بیایی  ولی تو آسوده مرا به تنهایی سپردی تنها به جرم سالهای عمرم

کنم هر شب دعایی کز دلم بیرون رود مهرش

ولی آهسته می گویم الهی بی اثر باشد

باز هم آهنگ غم را ساز کن       با دل غمگین زینب ناله ها آغاز کن

اشک را با ناله ات همراه کن       در دلت اتشگهی از آه کن

باد را هو هو کنان در دست گیر       عشق را از عاشقان مست گیر

کاش در دل معبدی می داشتیم      قلب پاکی از بدی می داشتیم

اشک را یاریگر جانان کنید                هر چه جان گوید همانا آن کنید

دست بر جان دل و دلبر زنید           هر چه خاکست در جهان بر سر کنید

باز هم روز غم آمد گوش کن            عالمی را در غمش مدهوش کن

جان ما بسته به عشق او بود          هر چه گوید دم مزن هم او بود

به آ سمان نگاه کن باز هم من باز هم آسمان مرا پس فرستاد